Jest to kilka rodzajów kosmicznych eksplozji, z efekcie których powstaje niezwykle jasny obiekt, który po kilku tygodniach staje są praktycznie niewidoczny. Są dwie drogi do powstania takiego wybuchu, a mianowicie: gdy w jądrze masywnej gwiazdy przestały zachodzić reakcje termojądrowe i zaczyna się ona zapadać pod własnym ciężarem bądź też biały karzeł pobierał masę z innej gwiazdy, aż do przekroczenia masy Chandrasekhara, co wywołało ową reakcję termojądrową. W obu przypadkach eksplozja wyrzuca w przestrzeń większość materii gwiazdy i to z ogromną siłą. Powstaje fala uderzeniowa, która formuje mgławicę, która jest swoistą pozostałością po supernowej. Wyróżnia się supernowe typu I (a, b, c) oraz II (II-P i II-L).