Średnie temperatury na powierzchni Merkurego wynosić będą około czterystu stopni Kelwina ich wahani jednak będą dosyć duże z powodu na brak atmosfery. Z racji bliskości słońca, temperatura tejże nasłonecznionej w dużym stopniu planety może przekraczać niewyobrażalne temperatury, oczywiście w przypadku specyficznych warunków. Z drugiej jednak strony na stronie nieoświetlonej spadać będzie mogło poniżej kilkuset stopni Celsjusza. Na żadnej z innych planet w naszym układzie słonecznym nie będziemy mogli zaobserwować tak dużego wahania temperatury. Intensywność promieniowania słonecznego na powierzchni Merkurego wynosić będzie od około pięciu do dziesięciu stałej słonecznej dla ziemi. Pomimo ogólnie wysokich temperatury na powierzchni, pomiary wykonywane radarami będą silnie sugerowały, że na planecie znajdować może się lód. Do dolnych części niektórych kraterów w strefie okołobiegunowej nigdy bowiem nie dociera światła słoneczne, a temperatury średnie w tamtych okolicach będą o wiele niższe niż średnie całej planety. Woda z lodem bardzo dobrze odbija fale wysyłane przez radary, a obserwacje z użycie teleskopów najnowszej generacji wykazują, że jest to jak najbardziej możliwe. Ciśnienie atmosferyczne na powierzchni planet będzie stanowiło nikły ułamek ciśnienia ziemskiej atmosfery, jest to więc swojego rodzaju próżnia laboratoryjna. Grawitacja planety jest na tyle słabą, aby utrzymać tam stabilną atmosferę przez dłuży okres czasu, z drugiej jednak strony planeta posiada egzosferę, w skład której wchodzić będzie przede wszystkim tlen oraz sód.