Powietrze atmosferyczne przesycone parą wodną wydziela jej nadmiar, który może przejść w wodę albo kryształki lodu. Wokół tych kryształków lodu lub innych jąder kondensacji gromadzi się w dalszym ciągu woda. Zamarzająca woda przyczynia się do powiększenia objętości i ciężaru kryształków, które nie mogą się już utrzymać w powietrzu i spadają w dół. Podczas spadania zderzają się one z napotkanymi po drodze kropelkami wody, wchłaniające powiększając jeszcze bardziej swój ciężar i tym samym szybciej lecą w dół. W zimie, kiedy na trasie spadania kryształków temperatura powietrza jest niska, następuje tylko ich obtapianie, a na powierzchnię terenu spada śnieg.